สวัสดีกันยายนค่ะ....  เข้าเดือนที่เก้าของปีแล้วนะคะ  วันนี้ไปทำพิธีหมั้นจีนมา ซึ่งปกติแล้วพิธีหมั้นซึ่งทางฝ่ายเจ้าสาวเป็นเจ้าภาพนี้ ก็มีแจกของชำร่วยเช่นกันค่ะ ทั้งประเพณีจีนและไทยต่างก็นิยมให้เป็นของหวานๆ อย่างน้ำตาล หรือน้ำผึ้งก็ได้  ชีวิตรักจะได้หวานไม่รู้เบื่อไงค่ะ    วันนี้เลยจะมาสอนวิธีทำของชำร่วยน่ารักๆค่ะ

น้ำตาล..หวานแทนใจ

เป็นยังไงค่ะ หน้าตาน่ารัก มั๊ยเอ่ย  เป็นของชำร่วยที่ ทำเองได้ง่ายจังค่ะ..  มาดูอุปกรณ์กันนะคะ

เวลาไปเดินซื้อของในซุปเปอร์มาเก็ต เปิ้ลมักจะอดไม่ได้ที่จะเดินสำรวจผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ซื้อ แต่ก็ขอเดินเปิดหูเปิดตาสักหน่อย  จนเมื่อไม่นานมานี้ มาสะดุดเข้ากับนำตาลกรวดถุงนี้ ที่ทำเอาต้องแอบกรี๊ดอยู่ในใจดังๆ  เหตุเพราะเมื่อสมัยก่อน น้ำตาลกรวดสีหวานนี่ราคาขวดละเป็นหลายร้อยบาท  สมัยนี้ทำออกมาขายแค่ถุงละ 20.- บาท แล้วจะไม่ให้กรี๊ดยาวกันได้ยังไงล่ะค่ะ แถมนอกจากจะมีสีชมพูหวานแล้ว ยังมีสีฟ้า และสีเขียว มาให้ได้เลือกใช้กันอีกด้วยค่ะ  ก็เลยอดจะซื้อเอากลับมาสอนทำของชำร่วยกันไม่ได้

   ถัดมาก็กระปุกรูปหัวใจ  หรือจะเป็นขวดโหล หรือจะเลือกภาชนะใดๆตามชอบใจได้เลยค่ะ

เทปกาวสองหน้าขนาดกว้าง 1 ซม.

   ริบบิ้นขนาดกว้างเท่ากับเทปสองหน้านะคะ  จะเป็นแบบไหน สีไหนก็เลือกได้ตามใจค่ะ หรือจะใช้ลูกไม้ผ้าก็ได้นะคะ

   โบว์แต่งหน้ากระปุก ขอแนะนำให้ซื้อสำเร็จนะคะ ถูกและสวย อย่าพยายามผูกเองโดยเด็ดขาด เพราะจะไม่สวย และเสียเวลามากมายค่ะ

   โบว์จิ๋วนี้จะติดกับกระปุกด้วยปืนกาว หรือ เทปสองหน้าก็ได้นะคะ  ถ้าเป็นปืนกาวก็จะทนทานหลุดยากกว่าค่ะ

มาเริ่มทำกันเลยนะคะ  เราต้องพยายามใส่น้ำตาลลงกระปุกให้ได้มากที่สุดค่ะ  จะแนะนำให้เทน้ำตาลอกมาใส่กล่องไว้ค่ะ แล้วเอากระปุกหัวใจใส่ลงไปในกล่อง แล้วก็พยายามใช้ช้อนโกยน้ำตาลลงกระปุกให้ได้มากที่สุด แล้วปิดฝา  ยิ่งใส่น้ำตาลได้เต็มกล่องมากเท่าไหร่ก็จะยิ่งสวยเท่านั้นค่ะ

จากนั้นใช้เทปกาวสองหน้าพันรอบกระปุกแบบในรูปนะคะ  พันรอบวงเลยค่ะ พันให้เรียบสวยนะคะ

ขั้นตอนสุดท้ายก็คือ ลอกเทปกาวออก แล้วพันริบบิ้นรอบกระปุกค่ะ  ดูเหมือนง่ายนะคะ  แต่ก็มีเทคนิคอยู่บ้างคือ พยายามพันให้เรียบและแนบไปกับกระปุกให้มากที่สุดนะคะ  พยายามอย่าให้ย่นนะคะ

อย่างที่บอกว่าสมัยก่อนไม่มีน้ำตาลกรวดสีสวยอย่างนี้ เปิ้ลเลยใช้น้ำตาลทรายแทนค่ะ อันนี้เป็นของชำร่วยงานหมั้นของเปิ้ลเอง  นับจากวันนั้นจนถึงวันนี้ก็เกือบห้าปีแล้วค่ะ  ยังเก็บไว้อยู่เลยค่ะ

ตอนนั้นเปิ้ลกับสามีช่วยกันทำเองทุกชิ้น นั่งทำกันสองคน เรียกว่า เป็นของชำร่วยแทนใจจริงๆค่ะ  แถม..สุดท้ายพี่ๆน้องๆมาเห็นเข้า ก็เลยมานั่งช่วยทำกันทั้งครอบครัวเลยค่ะ..555  กลายเป็นของชำร่วยสามัคคีไปค่ะ